Δευτέρα, 18 Σεπτεμβρίου 2017

θεωρία και πράξη/ Γεωργία Δεληγιαννοπούλου

Αίμα τα λόγια                                                                            
Πώς να σβηστούν
Κι οι χειρονομίες αφήνουν ουλές
Τρίμματα γομολάστιχας 
κι ας γίνουν τα καθέκαστα
Η Αλκυόνα πέθανε η Αλκυόνα πάει
Το πεινασμένο σκότος που μας κυνηγά
δε θα λουφάξει 
Οσφραίνεται θυμό και μίση
Χαίνουσες πληγές
Δεν μας αγκάλιασε ο καιρός ποιος ξέρει
Η εμείς δεν του ανοίξαμε αγκαλιά
Η Αλκυόνα πέθανε η Αλκυόνα πάει
Με τα δικά μας χέρια εννοώ 
όχι των άλλων 

Μονιάζουμε, αγάπη μου, μόνοι εντέλει
Σε ασυγχώρητο λυκόφως

Γεωργία Δεληγιαννοπούλου

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου